Wolborski) chorągiew kozacka Kazimierza Widlicy Domaszewskiego, starosty łukowskiego chorągiew kozacka Mikołaja Daniłowieza, starosty parczewskiego lekkie chorągiew wołoska Kazimierza Piaseczyńskiego chorągiew tatarska Michała Antonowicza chorągiew semenów Franciszka Kobyłeckiego
Struktura organizacyjna z 1699: husaria trzy chorągwie po 150 koni cztery chorągwie po 100 koni pancerni jedna chorągiew 150 koni dwie chorągwie po 120 koni cztery chorągwie po 100 koni jedna chorągiew 90 koni Razem w pułku: 15 chorągwi ; 1730 koni
Struktura organizacyjna z 1717: 4 chorągwie husarskie – 265 „głów” 24 chorągwie pancerne – 1060 „głów” 9 chorągwi lekkich – 550 „głów”
Przypisy
Bibliografia
Andrzej Grabski, Jan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667)