Po rozpadzie Układu Warszawskiego i ZSRR pozostały długi wobec dawnych państw Bloku Wschodniego i Federacja Rosyjska zaczęła poszukiwać sposobów ich spłacenia, w tym dostawami sprzętu wojskowego. Słowacja otrzymała dwie partie MiG-29 wyprodukowanych dla ZSRR, w oryginalnej odmianie 9-12 i 9-51. Pięć pierwszych MiG-29 i jeden MiG-29UB dostarczono z Rosji w okresie grudzień 1993 – styczeń 1994, a w okresie grudzień 1995 – styczeń 1996 przybyło kolejnych siedem MiG-29 i jeden MiG-29UB. Dzięki temu liczba MiG-29 na Słowacji wzrosła do 24 (21 MiG-29 i 3 MiG-29UB), co pozwoliło sformować w Silač 2.Eskadry Lotnictwa Myśliwskiego. Słowackie odrzutowce często odwiedzają europejskie pokazy lotnicze, chociaż doktryna wojskowa ograniczyła ich udział w ćwiczeniach poza granicami kraju. Wkrótce po tym, jak Słowacja stała się niepodległym państwem, jako jeden z pierwszych krajów przystąpiła ona do programu Partnerstwo dla Pokoju, w czasie którego przyszli członkowie NATO integrowali się ze strukturami sojuszu w ramach ćwiczeń operacji innych niż wojna. W latach dziewięćdziesiątych Siły Powietrzne Słowacji były gospodarzem wielu ćwiczeń w ramach programu Partnerstwo dla Pokoju, a jednym z największych było „Cooperative Chance” przeprowadzone w 1998 roku w bazie Sliač, kiedy to ćwiczono operację opanowywania kryzysu.