mały|right|250px|Rozwój królestwa Franków za panowania dynastii Merowingów i Karolingów Merowingowie – dynastia panująca w państwie frankijskim w latach 481–751, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza). W połowie VIII wieku na tronie Franków zastąpili ich Karolingowie.
Panowanie Chlodwiga W okresie rozpadu cesarstwa zachodniorzymskiego tereny północno-wschodniej Galii zasiedlone zostały przez plemiona frankijskie. W 481 roku król Franków salickich Chlodwig, syn Childeryka zjednoczył ziemie plemion frankijskich. Szybko rozszerzał granice swego – początkowo małego – kraju. Podbił najpierw gallo-rzymskie państwo Syagriusza, następnie państwo Alemanów, Akwitanię – stanowiącą większość przedpirenejskiej części państwa Wizygotów. W ten sposób w ciągu 30 lat opanował większość Galii i część obecnych Niemiec.
W przeciwieństwie do pozostałych plemion germańskich, które przyjmowały arianizm, władca Franków przyjął chrzest w Kościele katolickim. Sporny jest rok tego wydarzenia (przyjmuje się za możliwe lata 496, 498, 500 i 508), choć wiemy, że miało ono miejsce w Boże Narodzenie.
W 508 Chlodwig przeniósł stolicę państwa z Tournai do Paryża.