Wydany rok później (1971) drugi album grupy zatytułowany Tarkus pokazuje już dojrzałe, wypracowane brzmienie zespołu, które ma się zachować przez następne lata. Album otwiera dwudziestominutowa suita „Tarkus”, oparta tekstowo i muzycznie na epickiej opowieści o konflikcie Tarkusa, uosabiającego stechnicyzowaną nowoczesność i Mantykory – uosobienia duchowości i tradycji. Druga strona płyty zawiera sześć krótszych, stylistycznie bardzo zróżnicowanych utworów, są to: „Jeremy Bender” – piosenka w stylu honky tonk, „Bitches Crystal” – huraganowy popis perkusyjnej gry Carla Palmera (zagranej w metrum 6/8), „The Only Way (Hymn)”, antyreligijna pieśń, zapoczątkowana cytatem z Toccaty w F-dur Bacha, „Infinite Space (Conclusion)”, niejako antyteza poprzedniego utworu, „A Time and a Place”, rockowa ballada i na końcu rock-and-rollowa piosenka „Are You Ready Eddy”. Taki układ albumu: rozbudowana suita oraz kilka krótszych otworów, w tym przeróbka z klasyki, awangardowa etiuda i w końcu popularna piosenka, stanie się typowym dla kolejnych płyt grupy.