Bolometr – przyrząd do pomiaru energii przenoszonej przez promieniowanie w jak najszerszym zakresie długości fal (intencjonalnie w pełnym zakresie). Jest to detektor termiczny zmieniający energię promieniowania elektromagnetycznego na ciepło, które zmienia temperaturę elementu pomiarowego. Zmiana temperatury jest mierzona różnymi metodami, pierwotną i nadal powszechnie stosowaną jest pomiar zmiany oporu elektrycznego pod wpływem zmiany temperatury.
Próg czułości bolometru jest rzędu 10−9–10−12 W. W praktyce większość bolometrów jest wrażliwa na promieniowanie w zakresie widzialnym i podczerwonym.
Historia Bolometr został wynaleziony w 1878 r. przez amerykańskiego astronoma Samuela Pierponta Langleya, który prowadził badania energii promieniowania słonecznego. Jego urządzenie służyło do pomiaru promieniowania cieplnego Słońca, składało się z dwóch cienkich metalowych pasków pokrytych sadzą, jeden z pasków był oświetlany a drugi zasłonięty przed promieniowaniem. Pomiarowe paski były elementami mostka Wheatstone’a różnicę rezystancji mierzono galwanometrem wpiętym w mostek.