Wprowadzenie, w okresie rewolucji przemysłowej, produkcji masowej wymagało zastosowania procesów ciągłych (zamiast wcześniej powszechnie stosowanych procesów technologicznych okresowych), których prowadzenie stawiło przed projektantami nowe zadania.
Wdrażaniem wielkotonażowej produkcji chemicznej zajmowali się początkowo głównie mechanicy, korzystający z pomocy chemików-analityków. Potrzebę wyodrębnienia nowej specjalności, zawodu ”inżyniera chemii technicznej”, stwierdzono w pierwszej kolejności w Stanach Zjednoczonych.
Podstawą nowej nauki stała się definicja pojęcia „operacja jednostkowa”, którą wprowadzili George E. Davis, Lewis Norton i Arthur D. Little. Zwrócono uwagę, że przebieg destylacji lub adsorpcji opisują te same prawa, niezależnie od chemicznego składu ośrodka, w przebiegają. U podstaw inżynierii chemicznej leży też definicja pojęcia proces jednostkowy i klasyfikacja reakcji chemicznych, zachodzących w reaktorach (np. utlenianie, redukcja, alkilowanie, polimeryzacja itp.Taka klasyfikacja reakcji chemicznych została zastosowana np. przez P.H. Grogginsa i wsp. w książce ”Unit processes in organic synthesis”, wydanej w 1958 roku; wydanie polskie: ”Procesy jednostkowe w syntezie organicznej”, wyd. WNT 1961. Jest to zgodne z zaleceniami „BAT;