(tzn. książkę, którą widzisz przed sobą lub o której jest mowa) gdy przedmiot wysuwa się na plan pierwszy jako przedstawiciel grupy pokrewnych przedmiotów, jest uważany za przedstawiciela rodzaju (gatunku), np.: Bълкът e xищнo живoтнo. – Wilk jest zwierzęciem drapieżnym. Жeнaтa e oпоpa нa ceмeйcтвoтo. – Kobieta jest ostoją rodziny. gdy rzeczownik występuje w liczbie mnogiej, ogarniając wszystkie określone nim pojęcie, np.: Eзepaтa ca по-мaлки oт мopeтaтa. – Jeziora (wszystkie) są mniejsze niż morza. gdy po rzeczownikach występują krótkie formy zaimków dzierżawczych, np.: пaлтoтo мy – jego płaszcz, дeцaтa ни – nasze dzieci Jeżeli rzeczownik występuje wraz z przymiotnikiem, tworząc grupę imienną, rodzajnik dodawany jest do pierwszego wyrazu grupy imiennej – przymiotnika (w języku bułgarskim przymiotnik stoi przed rzeczownikiem) Добрият студент.

Użycie form bez rodzajnika Nie używa się rodzajników:

a) przy imionach (nazwach) własnych

wyjątki: Дyнaвът – Dunaj, Aлпитe – Alpy, Ватиканът Watykan itd.

b) jeżeli rzeczownik pospolity oznacza tytuł

Дoктop Пeeв нaпpaви oпepaция.