Z nastaniem pryncypatu August – wzorując się na władcach wschodnich, dekretem z 15 r. p.n.e. pozbawił senat przywileju decydowania o emisjach monet ze szlachetnego kruszcu (złotych i srebrnych). Odtąd jedynie wszystkie niższe nominały, czyli monety rozmienne bite z brązuWzględem monet z „brązu” reforma Augusta dodatkowo wprowadzała faktyczny bimetalizm w zróżnicowaniu na nominały wybijane odtąd z jaśniejszego mosiądzu (sestercjusz i dupondius) oraz z czerwonawej miedzi – as i kwadrans (Das große Münzlexikon…, dz. cyt. poniżej)., nosiły oznaczenie S C umieszczane w polu ich rewersu. Służyło ono też łatwemu odróżnianiu monet wypuszczanych przez mennice centralne (państwowe) od emitowanych przez te miasta imperium, które posiadały przywilej bicia własnej monety rozmiennej z brązuChoć istniały wyjątki, jak np. syryjska Antiochia nad Orontesem, gdzie umieszczano to oznaczenie na srebrnych tetradrachmach, czy Antiochia Pizydyjska, gdzie na monetach z brązu zastępczo figurował skrót SR (Senatus Romanus). Por. D.R. Sear: Greek Imperial Coins and Their Values.