Szczepan Dąbrowski pseud. Ludwik (ur. 22 listopada 1900 w Lesznowoli w powiecie grójeckim, zm. 26 grudnia 1943 w Kielcach) – stolarz, działacz komunistyczny, członek Komunistycznej Partii Polski (KPP), członek centralnego kierownictwa Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR, Związku Walki Wyzwoleńczej (ZWW), działacz Polskiej Partii Robotniczej (PPR).
Życiorys Syn małorolnego chłopa Józefa, ukończył szkołę powszechną, po czym terminował u stolarza w Grójcu i w Warszawie. Od 1922 członek Komunistycznej Partii Polski (KPP), organizował komórki partyjne na Ochocie i Okęciu. Od 1927 był delegatem fabrycznym fabryki tytoniowej w Warszawie. 1931–1933 był więziony za działalność komunistyczną. Członek Komitetu Okręgowego (KO) KPP Warszawa-Lewa Podmiejska. Podczas wojny domowej w Hiszpanii organizował wyjazdy polskich ochotników i brał udział w pomocy dla republikanów. 1 maja 1938 podczas wygłaszania przemówienia na wiecu pierwszomajowym został aresztowany i przez prawie rok był więziony