Ostatecznie w lutym odwołano go do Stanów Zjednoczonych, oficjalnie z powodu złego stanu zdrowia, a jego następcą został holenderski wiceadmirał Conrad Helfrich.

Admirał Hart przeszedł w stan spoczynku wkrótce po powrocie do kraju, został jednak ponownie powołany na członka Rady Głównej. Pozostawał w służbie do lutego 1945 roku, gdy odszedł na emeryturę, by objąć mandat senatora, reprezentującego stan Connecticut. Pełnił go do listopada następnego roku. Następnie odsunął się z życia publicznego, zamieszkując w rodzinnym domu w Sharon w stanie Connecticut. Tam zmarł w 1971 roku i został pochowany na Narodowym Cmentarzu w Arlington. Był odznaczony między innymi dwukrotnie Navy Distinguished Service Medal oraz holenderskim Orderem Oranje-Nassau. Na jego cześć została nazwana fregata „Thomas C. Hart” należąca do typu Knox.

W 1910 roku ożenił się z Caroline Brownson, córką kontradmirała Willarda H. Brownsona. Ich córka, Harriet Taft, poślubiła Francisa B. Sayre’a jr., wnuka prezydenta Woodrowa Wilsona, dziekana Washington National Cathedral i działacza na rzecz równości rasowej.

Bibliografia James R. Arnold, Starr Sinton: US Commanders of World War II: Navy and USMC. Botley, Oxford: 2002. . Spencer C. Tucker (red.): Naval Warfare. An International Encyclopedia. Santa Barbara, CA: 2002.