Yoshimune ustanowił Go-sankyō (rody pochodzące od jego synów), aby zastąpić Go-sanke („trzy szanowne rodziny”). Dwaj jego synowie, wraz z drugim synem jego następcy Ieshige, stali się założycielami bocznych linii Tayasu, Hitotsubashi i Shimizu. W przeciwieństwie do Go-sanke, rody te nie otrzymały we władanie żadnych ziem. Mimo to nadal miały znaczący wpływ na politykę siogunatu, aż do jego upadku, a z niektórych, np. z rodu Hitotsubashi, byli wybierani późniejsi siogunowie.
W 1745 roku Yoshimune przeszedł w stan spoczynku, pozostawiając sprawy państwa w rękach swojego najstarszego syna, Ieshige.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Screech, Timon. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779-1822. Londyn, Titsingh, Isaac. (1822). Illustrations of Japan. Londyn: Ackerman. Titsingh, Isaac. Nipon o daï itsi ran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paryż: "Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland", 1834 Totman, Conrad. (1967). Politics in the Tokugawa bakufu, 1600-1843. Cambridge: Harvard University Press.
Kategoria:Japońscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1684 Kategoria:Zmarli w 1751 Kategoria:Siogunowie z rodu Tokugawa