Wariant I f przytaczany jest przez Rekowskiego-Wotocha (był to drugi z herbów, którym pieczętował się jego ojciec oraz jego młodszy brat, Constantin Franz Michael Reginald). Teodor Żychliński (Złota księga szlachty polskiej) przytacza herb niemal identyczny, ale z gwiazdą sześciopromienną, jako herb katolickich Rekowskich z Wielkopolski. Wariant I g, przytoczony przez Wotocha-Rekowskiego, był herbem osobistym Konrada Hermanna Ernsta von Wotoch-Rekowskiego (1822-1856). Wariant I h pochodzi z pieczęci Adama von Wotoch-Rekowskiego, kawalera orderu Pour le Mérite, poległego rzekomo w 1745 lub zmarłego w 1768. Takiego samego herbu używał jego wnuk, Ernst Ferdinand Sylvius (1789–1831), będący w prostej linii przodkiem Franza Wilhelma (wariant I d) i Franza Friedricha (wariant I e).
Rodzina Rekowskich Rekowski to jedno z najbardziej znanych nazwisk kaszubskich. Pochodzi od wsi Rekowo. Wieś ta była od początku własnością odrębnych rodzin, które przyjmowały następnie wspólne nazwisko odmiejscowe. Wedle dokumentu z 1638, powołującego się na przywilej z 1528, w Rekowie siedziały rody: Wotoch, Stip, Dorzik, Mrozik oraz Fritz (Fritze, Friz). W XVIII-XIX wieku dzielili się na linie: Wantochów (Wotochów), Stypów, Wryczów (Wrycza) i Gynzów (Günz).