Robley Dunglison Evans (ur. 18 sierpnia 1846 we Floyd County, zm. 3 stycznia 1912 w Waszyngtonie) – amerykański wojskowy, kontradmirał United States Navy, uczestnik wojny secesyjnej oraz wojny amerykańsko-hiszpańskiej, pierwszy dowódca Floty Azjatyckiej, dowódca Wielkiej Białej Floty w pierwszej fazie jej wokółziemskiego rejsu.
Życiorys Robley D. Evans studiował w Akademii Marynarki Wojennej w latach 1860–1864. Jeszcze przed jej ukończeniem, w 1863 roku został promowany tymczasowo na najniższy stopień oficerski, Ensign. Wziął udział w wojnie secesyjnej po stronie Unii, służąc na pokładzie fregaty parowej "Powhatan". Brał także udział w walkach na lądzie, wyróżniając się podczas szturmu na Fort Fisher 15 stycznia 1865 roku. Odniósł tam poważną ranę, która stała się przyczyną odejścia ze służby w roku następnym.