Schlesische Provinzialblätter – miesięcznik wydawany w latach 1785–1849 we Wrocławiu. Obecnie wydania tego czasopisma służą jako ważne źródła genealogiczne.
O powstaniu tego periodyka postanowiono we Wrocławiu w roku 1784 podczas spotkania Karla Konrada Streita (1751–1826) i Friedricha A. Zimmermanna, urzędników tamtejszej kamery wojny i domen. Pierwszy numer wydano 31 stycznia 1785 roku, natomiast ostatni, 130. numer wydano w grudniu 1849 roku. Thomas Ölsner w latach 1862–1875 w ramach kontynuacji wydawał „Schlesische Provinzialblätter – Neue Folge“.
Czasopismo ukazywało się co miesiąc i zawierało około 100 stron. Każde 6 zeszytów było zespalane w jeden tom; w ciągu roku ukazywały się dwa tomy. Miesięcznik należał w swoim czasie do najważniejszych periodyków, które miały znaczący wpływ na powstanie i zachowanie śląskiej tożsamości. Z nakładem 2100 egzemplarzy (1840) pismo należało do największych pod względem nakładu w Niemczech i do największych magazynów informacyjnych na Śląsku.
W roku 1826 Provinzialblätter miały korespondentów w 63 śląskich miejscowościach. Byli to głównie proboszczowie, kantorzy, księgarze oraz urzędnicy.