W trakcie działań wojennych wzmocniono uzbrojenie przeciwlotnicze okrętów, instalując w miejsce wielkokalibrowych karabinów maszynowych sześć pojedynczych dział automatycznych Oerlikon kal. 20 mm a później także podwójną podstawę dział Bofors kal. 40 mm. Wzmocniono także uzbrojenie przeciwpodwodne, instalując burtowe miotacze bomb głębinowych, tzw. K-guns.
Okręty Wszystkie osiem jednostek typu Bagley zostało sfinansowane w ramach roku budżetowego 1935. Ich budowa została powierzona następującym stoczniom: Norfolk Navy Yard (trzy okręty), (dwa okręty), Mare Island Navy Yard (jeden okręt) oraz Puget Sound Navy Yard (dwa okręty).
"Bagley" (DD-386) "Blue" (DD-387) – zatopiony 22 sierpnia 1942 "Helm" (DD-388) "Mugford" (DD-389) "Ralph Talbot" (DD-390) "Henley" (DD-391) – zatopiony 3 października 1943 "Patterson" (DD-392) "Jarvis" (DD-393) – zatopiony 9 sierpnia 1942
Bibliografia Al Adcock: US Destroyers in action. Part 2. Carrollton, TX: 2001. Wojciech Holicki: Amerykańskie niszczyciele typu Gridley i Bagley. „Nowa Technika Wojskowa”. 6/2000. .
Bagley