Od połowy lat 90. Al-Kaddafi prowadził bardziej umiarkowaną politykę. Przywódca sfrustrowany brakiem panarabskich ideałów coraz bardziej marginalizował arabski nacjonalizm, zamiast tego zwrócił się w stronę panafrykanizmu i podkreślał afrykańską tożsamość Libii. Od 1997 do 2000 roku, Libia podpisała umowy o współpracy lub porozumienia o dwustronnej pomocy z dziesięcioma państwami kontynentu, a w 1999 roku przystąpiła jako członek założyciel do Wspólnoty Państw Sahelu i Sahary. thumb|Mu’ammar al-Kaddafi i prezydent Tanzanii Jakaya Kikwete na szczycie UA w Addis Ababie. (2009) W 2002 roku była jednym z założycieli Unii Afrykańskiej (UA). Na trzecim szycie UA, który odbył się w Libii w lipcu 2005 roku, Kaddafi wezwał do dalszego poziomu integracji. W czerwcu 2005 roku Libia dołączyła do Wspólnego Rynku Afryki Wschodniej i Południowej. W sierpniu 2008 roku został ogłoszony przez komisję plemiennych afrykańskich wodzów (wodzów) „Królem królów”. 1 lutego 2009 w Addis Abebie w Etiopii odbyła się jego ceremonia koronacyjna, co zbiegło się z jego wyborem na przewodniczącego UA na okres jednego roku.