mały Inskrypcja z Dajr Alla (KAI 312) – inskrypcja aramejska z IX–VIII w. p.n.e., odkryta przez holenderską ekspedycję kierowaną przez H.J. Frankena 17 marca 1967 w Dajr Alla w Jordanii. Tekst inskrypcji został opublikowany po raz pierwszy w 1976. Mówi o proroctwie Balaama, syna Beora, identyfikowanego z Balaamem opisanym w Biblii.
Historia Znalezisko składa się ze 119 fragmentów tynku pokrytych napisem. Według rekonstrukcji archeologów tekst pierwotnie zapisany był na ścianie budynku (zniszczonego później przez trzęsienie ziemi) w czterech polach, otoczonych czerwoną ramką, i ozdobiony był rysunkami. Większość tekstu zapisana była czarnym tuszem, wyróżnienia miały kolor czerwony. Szerokość kolumny wynosiła 38 cm, wysokość szacowana jest na 60–90 cm. Linie zawierały średnio 48 liter.
Przeznaczenie budynku, w jakim znaleziono inskrypcję, nie jest ustalone. Zdaniem G. van der Kooija nie ma przesłanek ku temu, by spełniał on funkcje kultowe, a część miasta w jakiej ją znaleziono ma charakter mieszkalno-gospodarczy. Zdaniem Rolanda Deinesa popularny pogląd, jakoby budynek stanowił świątynie, wynika z przyjętego z góry założenia, że to świątynie stanowiły miejsce utrwalania tekstów prorockich.