MacGreine, właśc. Ceathur MacGréine – mityczny król Irlandii z braćmi MacCuillem i MacCechtem w latach 1046-1016 p.n.e. Syn Cermada z ludu Tuatha Dé Danann, syna Eochaida Praojca, zwanego Dagdą, mitycznego króla Irlandii.
Imię MacGreine pochodziło od imienia jego boga Griana (Słońce) i oznacza „syn Słońca”. Wraz z dwoma braćmi zabił Luga Długorękiego. W ten sposób zemścił się za śmierć ojca. Trzej bracia zostali potem wspólnie królami Irlandii, dzieląc się między sobą krajem. Wspólnie poślubili córki Fiachy mac Delbaith, poprzedniego króla iryjskiego. Jego żoną była Ériu. Według różnych źródeł ich panowanie trwało 29 lub 30 lat. Byli oni ostatnimi królami z ludu Tuatha Dé Danann przed nadejściem Milezjan.
W czasie trzydziestego roku panowania doszło do najazdu z południa, z Hiszpanii. Flota Milezjan przybiła na południowym zachodzie wyspy Irlandii. Między najeźdźcami a królami iryjskimi doszło do bitwy pod Sliabh Mis w trzecim dniu po zejściu na ląd. Pierwsze starcie było bez rozstrzygnięcia. W tej bitwie poległa Scota, córka Faraona, żona Mila;