Marek Kazimierz Barański (ur. 19 kwietnia 1943 w Warszawie) – polski historyk mediewista, działacz opozycji demokratycznej w PRL.
Życiorys Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1960), członek 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka” i jej kręgu starszoharcerskiego – tzw. „Gromady Włóczęgów”, w 1976 podharcmistrz. W 1971 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, broniąc pracy Pochodzenie zasadźców na Śląsku, w Wielkopolsce i Małopolsce w XIII i XIV wieku, pod kierunkiem Benedykta Zientary.
W latach 1971–1978 pracował w Instytucie Historycznym UW. Był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników, a w 1978 podpisał deklarację Towarzystwa Kursów Naukowych. W styczniu 1978 obronił na UW pracę doktorską Wielka własność na Węgrzech w pierwszej połowie XII wieku napisaną pod kierunkiem Benedykta Zientary. Został usunięty z pracy za działalność polityczną w lutym 1978 i następnie pracował w Archiwum Głównym Akt Dawnych. W czerwcu 1979 został skarbnikiem i sekretarzem komisji stypendialnej przy Kasie Pomocy Naukowej TKN. W latach 1977–1981 pracował w wydawnictwach podziemnych „Głos” i „Krąg”. W 1981 przywrócony do pracy na Uniwersytecie. Od 13 grudnia 1981 do 7 lipca 1982 internowany. Następnie powrócił do pracy na Uniwersytecie Warszawskim.