Recenzenci docenili trwałe wykonanie kart, które są lakierowane. Za jeden z najlepszych elementów gry uznali mechanikę przeszkadzania innym graczom podczas ich tur (wspomaganie ich Wrogów). Kowalski oprawę graficzną opisał jako przeciętną; natomiast bardziej docenili ją Borawski i Żak; ten pierwszy uznał ją za „niesamowitą” i „klimatyczną”, podczas gdy Żak zwrócił uwagę na „kreskę” Andrzeja Łaskiego. Borawski za najsłabszy element gry uznał instrukcję, która dla recenzenta była za krótka i niezbyt jasna, wg niego wydano ją także przy użyciu zbyt małej czcionki. Kowalski i Żak jednak odnieśli się do instrukcji pozytywnie; Kowalski docenił jej „przyjemny”, a Żak, „zabawny” styl.
Kowalski za słabsze strony gry uznał wariant jednoosobowy, który porównał do pasjansa, z małą możliwością przegranej, i losowość związaną z rzutami kostką, które mają większe znaczenie niż posiadane karty.