Władze brytyjskie umieściły ich w Kwecie, gdzie zostali poddani przesłuchaniom przez brytyjski kontrwywiad. Po kilkumiesięcznym wypoczynku wyekspediowano ich statkiem do Egiptu, skąd udali się do stacjonującej wówczas w Palestynie Brygady Strzelców Karpackich. Ze względu na zapotrzebowanie polskiej floty na wykwalifikowanych marynarzy Stołyhwo i Backer zostali odkomenderowani do Wielkiej Brytanii.

Do Anglii przybyli w lutym 1941. Obaj – tak jak wszyscy Polacy, którzy dotarli do Wielkiej Brytanii – musieli przejść tzw. Patriotic School i m.in. przedstawić dokładną relację z tego, co robili w Polsce przed wojną i w jej czasie. Choć ich zeznania uznano za wiarygodne, tylko Backer wrócił do polskiej marynarki handlowej. Natomiast zgłoszenie Stołyhwy zostało odrzucone przez kapitana Kowalskiego z Departamentu Morskiego Ministerstwa Handlu i Przemysłu, prawdopodobnie ze względu na osobistą niechęć. Przydzielono go jednak do 1 pułku artylerii ciężkiej I Korpusu Polskiego, w którym służył do 4 lipca 1942. Zgłosił się do służby w kraju i został przeniesiony do Sekcji Dyspozycyjnej Sztabu Naczelnego Wodza, a następnie przeszedł szkolenie ze specjalnością dywersja. Został mianowany podporucznikiem (ze starszeństwem z dniem 10 grudnia 1942). 31 stycznia 1943 zaprzysiężono go w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza w Audley End.