Gustaw Nowotny (ur. 12 listopada 1882 w Mikołajowicach k. Tarnowa, zm. 25 marca 1944 w Dachau) – lekarz chirurg, autor prac o chirurgicznym leczeniu gruźlicy, lekarz TOPR.
Życiorys Urodził się 12 listopada 1882 w Mikołajowicach, w rodzinie Gustawa Benedykta i Róży z Birtusów. Był lekarzem chirurgiem, w roku 1907 ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, był autorem prac o chirurgicznym leczeniu gruźlicy. W latach 1912–1939 był dyrektorem szpitala w Zakopanem, równocześnie w latach 1912–1920 prowadził własną lecznicę przejętą po doktorze Janie Gawliku i pracował w sanatorium PCK, a od 1926 w zakładzie Uniwersytetu Jagiellońskiego na Bystrem w Zakopanem. Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do armii austriackiej z przydziałem jako lekarz szpitala wojskowego sanatorium Chramca w Zakopanem. W 1915 został odznaczony austriackim Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa. 30 października 1918 r. po rozpadzie monarchii austro-węgierskiej Nowotny jako kapitan wspólnie z porucznikiem Bolesławiczem na czele oficerów i żołnierzy narodowości polskiej zlikwidował austriacką władzę wojskową w Zakopanem i oddał się wraz z polskimi wojskowymi pod rozkazy Stefana Żeromskiego, wówczas przewodniczącego nowo powstałej Rady Narodowej w Zakopanem, tzw. Rzeczypospolitej Zakopiańskiej.