Wprowadzenie Był to okres obfitujący w tworzenie poezji, pamiętników i fikcji przez damy dworu. Ich wrażliwość na naturę i sztukę miłości nadały ton sztuce i literaturze tamtych czasów. Podczas, gdy mężczyźni pisali w niezręcznej, naukowej formie języka chińskiego, kobiety opracowały japońskie pismo, bardziej pasujące do języka japońskiego. Wywarły one ogromny wpływ na japońską literaturę w późniejszych latach, a sama Genji monogatari i jej autorka – do dziś.
Powstanie opowieści datowane jest na początek XI wieku, szczyt okresu Heian. Za najbardziej prawdopodobną datę podawany jest rok 1008, ale istnieją opinie, iż proces jej tworzenia trwał znacznie dłużej. Genji monogatari jest nazywana pierwszą powieścią w Japonii, pierwszą powieścią psychologiczną, pierwszą nowoczesną powieścią, pierwszą powieścią z klasyki gatunku, a także pierwszą powieścią na świecie. Klasyfikowanie dzieła pozostaje kwestią wciąż nierozstrzygniętą dla badaczy. Pełne tłumaczenie tego dzieła na język polski jeszcze nie powstało. Można się z nim jednak zapoznać m.in. poprzez: fragmenty czterech rozdziałów zawartych w antologii prof. Wiesława Kotańskiego „Dziesięć tysięcy liści. Antologia literatury japońskiej” (wyd. 1961, 2012); zbiorczą pracę „Dziesięć wieków Genji monogatari w kulturze Japonii” pod redakcją prof. Iwony Kordzińskiej-Nawrockiej (wyd.