Została zniszczona w czasie nalotu bombowego w Atenach w maju 1941.
W Japonii zbudowano na licencji 6 samolotów tego typu w wersji bombowej Ki-20.
Wersje G 38a – dwa silniki Junkers L55 (622 KM) bliżej kadłuba, obok nich dwa L8 (400 KM, zastąpione potem silnikami L88 (800 KM)), 30 miejsc pasażerskich i 2 dwumiejscowe kabiny w skrzydłach (na krawędzi natarcia, przy kadłubie) G 38ce – dwa silniki L8 (400 KM) i dwa L88 (800 KM), klapy szczelinowe na krawędzi spływu, 28 miejsc pasażerskich i 2 trzymiejscowe kabiny w skrzydłach
Po roku 1932 oba samoloty wyposażono w silniki Jumo 204 (750 KM). Spotyka się też oznaczenia pierwszego prototypu G 38di i drugiego prototypu G 38b, G 38ci, G 38fi w zależności od montowanych silników.
Opis techniczny Wolnonośny górnopłat konstrukcji metalowej, kryty blachą falistą. Podwozie samolotu stałe, z dwoma kołami na każdej goleni. Usterzenie z podwójnym statecznikiem poziomym i potrójnym pionowym. Śmigła czterołopatowe.
Zobacz też ANT-20 „Maksym Gorki”
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
www.junkers.de
G 38 Kategoria:Niemieckie samoloty transportowe II wojny światowej Kategoria:Samoloty transportowe z napędem śmigłowym