objął funkcję zastępcy szefa sztabu 69 Dywizji Zmechanizowanej. Jednocześnie zajmował poprzednie stanowisko. Pod koniec maja tego roku awansował na podpułkownika. Od końca lipca był zastępcą szefa sztabu i szefem oddziału operacyjnego 35 Armii. Na początku marca 1942 r. został szefem sztabu 422 Dywizji Strzeleckiej, zaś pod koniec kwietnia tego roku szefem sztabu XXXV Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego. Na pocz. sierpnia objął funkcję szefa sztabu XXXXIX Korpusu Strzeleckiego. Pod koniec października dostał się do niewoli niemieckiej, będąc ciężko rannym w głowę. Po wyleczeniu przebywał w różnych obozach jenieckich. Pod koniec grudnia 1944 r. wstąpił do nowo formowanych Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji, uzyskując stopień pułkownika. Odkomenderowano go do rezerwy oficerskiej. Na początku lutego 1945 r. objął funkcję szefa sztabu 2 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych KONR. 27 kwietnia tego roku wraz z grupą członków sztabu dywizji poddał się Amerykanom. W poł. czerwca został przekazany Sowietom. Po procesie został skazany na początku sierpnia 1946 r. na karę 10 lat łagrów.