Władimir Bobrinski (ur. w guberni tulskiej, zm. 13 listopada 1927 w Paryżu) – rosyjski arystokrata, działacz polityczny i społeczny, poseł do Dumy Państwowej. Życiorys Młodość i wczesna działalność Urodził się w hrabiowskiej rodzinie Bobrinskich. Jego ojciec Aleksiej Bobrinski był ministrem i członkiem Rady PaństwaБобринский Алексей Павлович. W 1887 podjął studia na wydziale prawa Uniwersytetu Moskiewskiego, brał udział w zamieszkach studenckich w listopadzie tego samego rokuБобринский Владимир Алексеевич. W grudniu tego samego roku wstąpił ochotniczo do pułku huzarów lejbgwardii. W 1889 zdał egzamin oficerski w Michajłowskiej Szkole Artylerii i w 1891 otrzymał stopień korneta rezerwy. Przerwane studia kontynuował w Paryżu i Edynburgu. W 1893 został honorowym sędzią pokoju. W latach 1895–1898 przewodniczył samorządowy ujezdu bogorodickiego. W październiku 1905 współtworzył umiarkowanie prawicową organizację Za caria i poriadok, która następnie połączyła się ze Związkiem Narodu Rosyjskiego. Deputowany do Dumy Władimir Bobrinski był deputowanym II, III i IV Dumy Państwowej z guberni tulskiej. W II Dumie należał do frakcji oktiabrystów, domagał się osądzenia sprawców aktów terroru okresu rewolucji 1905 i ich sądzenia przez sądy wojskowe. Poparł rozwiązanie Dumy 3 czerwca 1907 i zmianę ordynacji wyborczej.