Albert Avogadro, również: Albert z Vercelli lub Albert z Jerozolimy (Jerozolimski) (ur. ok. 1149 w Castrum Gualtieri, zm. 14 września 1214 w Akce) – włoski zakonnik, kanonik regularny Kongregacji św. Krzyża z Mortary, biskup Bobbio (1184–1185) i Vercelli (1185–1205), łaciński patriarcha Jerozolimy (1205–1214), męczennik, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego i karmelitański święty.
Biografia Wstąpił do kanoników regularnych św. Krzyża w MortaraNie znajduje potwierdzenia tradycja, jakoby Albert był od 1180 prepozytem Mortary. Funkcję tę od 1172 do co najmniej 1196 pełnił nieprzerwanie Mikołaj, zob. . W roku 1184 powołano go na urząd biskupa Bobbio, w rok później przeniesiono go do diecezji Vercelli. W 1205 został z kolei patriarchą Jerozolimy, który to urząd sprawował do śmierci. Był miłośnikiem pokoju. Prowadził mediacje między cesarzem Fryderykiem Barbarossą a papieżem Klemensem III, godził zwaśnionych książąt chrześcijańskich. Będąc wysłannikiem Innocentego III doprowadził do pokoju pomiędzy Mediolanem a Pawią (1194) oraz Parmą i Piacenzą (1199). Za mediacje nadano mu tytuł księcia Imperium Rzymskiego.
Dla pustelników z Góry Karmel, na ich prośbę, napisał regułę zakonną (ok.