Pierwsza bitwa pod RamląSmail R. C., Crusading Warfare, 1097–1193, Wydawnictwo Uniwersytetu Cambridge, 1995, s.35 (w historiografii znanej też jako Ar-RamlaLeśniewski Sławomir, Jerozolima 1099, Bellona, 2007, s.167) – starcie zbrojne, które miało miejsce 7 września 1101 roku pomiędzy siłami Królestwa Jerozolimskiego i Fatymidów z Egiptu. Przyczyną bitwy były nieustające najazdy muzułmanów na ziemie łacinników i ich wasali, dokonywane z Askalonu- twierdzy Fatymidów w PalestynieRunciman Steven, Dzieje wypraw krzyżowych: Królestwo Jerozolimskie i frankijski wschód 1100-1187, tom 2, Książnica, 2009, s.20. Obydwie armie spotkały się pod Ramlą, która leżała na drodze z Askalonu do Jerozolimy.
Bitwa Wojskami Fatymidów dowodził Saad el-DawlehDupuy Richard Ernest, Dupuy Trevor Nevitt, The Encyclopedia of Military History,Harper & Row, 1977, s. 316 natomiast na czele krzyżowców stał Baldwin I, król Jerozolimy. Przewaga liczebna była zdecydowanie po stronie muzułmanów, którzy dysponowali armią liczącą około 10 000 żołnierzy. Byli to głównie sudańscy łucznicy, wspomagani przez arabskich i berberskich jeźdźców. Siły Baldwina były zdecydowanie mniejsze, liczyły bowiem około 1 000 piechurów i 260 jeźdźców.