thumb|200px|Herb Seck Seck (Setzke, Zetzke, Zetzken, błędnie Dzięcioł odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta błędnie uznawany za odmianę herbu Dzięcioł.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
W polu czerwonym dudek srebrny na ostrzewiu z trzema sękami w skos. Klejnot: nad hełmem bez korony trzy pióra strusie czarne. Labry czarne, podbite srebrem.
Najwcześniejsze wzmianki Herb najwcześniej pojawił się na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 (jako Zetzken), następnie m.in. w starym i nowym herbarzu Siebmachera (odpowiednio Zetzken i Zetzke) i Ledebura (Adelslexikon der preussichen Monarchie von...).
Rodzina Seck Rzadko odnotowywana rodzina z ziemi lęborskiej, nazwisko biorąca od imienia Sieciech (skrócone do Siećk, po kaszubsku Seck, następnie zniemczane do Setzke, Zetzke, wtórnie polonizowane do Sieczka i Sieczk). Najwcześniejszą wsią w jakiej byli notowani jest Pogorszewo. Najstarsze potwierdzenie praw do wsi dla Secków pochodzi z 1493, kolejne z lat 1575, 1583, 1605, 1608, 1618, 1621. Wzmianka z 1575 wymienia aż siedmiu męskich przedstawicieli. Wzmianka z 1609 zawiera informację, że Seckowie dawniej zwani byli "Poggergow" (czy może poprawniej Poggerschow albo Puggerschow). Zapis z 1658 notuje ich jako Poggentow albo Poggerzow).