Kryzys czerwcowy – wydarzenia w czerwcu (jul.) 1917, związane z konfliktem między anarchistami Piotrogodzkimi a Rządem Tymczasowym.

Pogarszająca się sytuacja ekonomiczna ludności, niezadowolenie z powodu trwającej wojny, braku pozytywnie odczuwanych przez ludność reform, oraz odbywający się wówczas I Ogólnorosyjski Zjazd Rad Delegatów Robotniczych i Żołnierskich, zmobilizowały bolszewików do podjęcia decyzji o zorganizowaniu demonstracji w dniu 28 maja (10 czerwca jul.), w siedem dni po rozpoczęciu I Zjazdu Rad.

Do przygotowywanej demonstracji postanowili przyłączyć się anarchiści, którzy 23 maja (5 czerwca jul.) 1917 zajęli drukarnię burżuazyjnej gazety Rosyjska Wola (Русская воля) pod wodzą J. Blejchmana , sekretarza piotrogradzkiej federacji anarchokomunistów. Już 24 maja (6 czerwca jul.) bolszewicki Komitet Centralny debatował nad wyprowadzeniem na ulicę 40 tysięcy uzbrojonych żołnierzy i czerwonogwardzistów. Wobec zdecydowanie negatywnego stanowiska Zjazdu i Rady Piotrogrodzkiej, bolszewicy wycofali się z planów demonstracji. Rząd Tymczasowy postanowił wykorzystać nadarzającą się okazję i osłabić anarchistów.