Mototerapeuta rozpoczyna pracę na podstawie lekarskiego wskazania do leczenia, za punkt wyjścia biorąc indywidualne symptomy oraz na ich podstawie opracowując program terapeutyczny.
Zaburzenia leczone mototerapią
opóźnienie rozwoju motorycznego niezręczność i niepewność ruchowa nieprawidłowa koordynacja ciała i motoryka ręki niepokój motoryczny, nadaktywność zaburzenia uwagi zaburzenia koncentracji, odwracanie uwagi
Zaburzeniom tym często towarzyszą: niskie poczucie wartości lęk przed sytuacjami ruchowymi i wyzwaniami wydajnościowymi zahamowanie lub zwiększona agresja w zachowaniu wahania nastroju, niestabilność emocjonalna zaburzenia w zabawie i w nauce częste poczucie niepowodzenia i frustracja trudności w nawiązywaniu kontaktów i tworzeniu więzi odmowa współuczestnictwa i wycofanie społeczne
Bibliografia Ernst J. Kiphard: Mototherapie. Modernes Lernen. Dortmund 1995, cz. I i cz.II Jolanta i Andrzej Majewscy: Zarys Psychomotoryki. Główne nurty psychomotorycznego wspierania rozwoju dzieci i młodzieży. Teoria i Praktyka. Wydawnictwo Harmonia 2011
Linki zewnętrzne Akademia Psychomotoryki Motopädie-Verband Aktionskreis Psychomotorik AKP
Kategoria:Pedagogika Kategoria:Dziedziny psychologii Kategoria:Neurologia Kategoria:Diagnostyka i leczenie psychiatryczne