Matka Boża Wejherowska – obraz Matki Boskiej znajdujący się w kościele klasztornym św. Anny u oo. franciszkanów w Wejherowie.
Znajduje się w prawym bocznym ołtarzu. Został on tu umieszczony w II połowie XVII wieku. Autor tego dzieła to prawdopodobnie Andrzej Stech.
Obraz ten przedstawia Matkę Najświętszą, która w lewej ręce trzyma Dzieciątko Jezus, a w prawej złote berło. Twarz Maryi ma wyraziste rysy młodej, pięknej kobiety, zwróconej lekko w lewą stronę. Prawe ucho Najświętszej Panienki, ozdobionej jest złotym kolczykiem. Odsłonięte ucho sprawia wrażenie, jakby słuchała próśb wiernych. Madonna ma długie, ciemne włosy, które opadają jej na ramiona. Ubrana jest w długą pofałdowaną suknię sięgającą, aż do stóp, czerwonokarminową szatę, przewiązana w pasie złocista wstęgą. Jej dekolt okala biała, udrapowana chusta, spod której wystaje koronka od sukienki. Ramiona Maryi okrywa pofałdowany, ciemnobłękitny płaszcz. Stopy Matki Bożej depczą wijącego się na kuli ziemskiej węża, trzymającego w pysku gałązkę z jabłkiem. Obok widoczny jest złoty róg półksiężyca z ludzką twarzą. Dzieciątko Jezus podtrzymuje w swej lewej rączce błękitne jabłko królewskie ze złotym krzyżykiem i złotą opaską. W prawej natomiast trzyma czerwoną różę. Dzieciątko ubrane jest w prześwitującą, białą, cienką szatę, wykończoną czerwonym ornamentem.