Filharmonia Narodowa – polska instytucja kultury, funkcjonująca w gmachu znajdującym się przy ulicy Jasnej 5 w Warszawie, który został wzniesiony w latach 1900–1901 pod kierownictwem Karola Kozłowskiego, a następnie odbudowany po zniszczeniach z okresu II wojny światowej w innej stylistyce architektonicznej w latach 1950–1955 według projektu Eugeniusza Szparkowskiego i Henryka Białobrzeskiego. Dyrektorem naczelnym jest Zofia Zembrzuska, a funkcję dyrektora artystycznego sprawuje dyrygent Krzysztof Urbański.
Od 1955 roku w instytucji organizowany jest Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina.
W budynku i przy pomocy Filharmonii Narodowej odbywa się festiwal Warszawska Jesień.
Historia thumb|left|Filharmonia Warszawska około 1914 roku thumb|left|Filharmonia Warszawska w latach 30. XX wieku Pierwotny gmach instytucji nazywającej się wówczas Filharmonia Warszawska powstał z inicjatywy grona polskich arystokratów, finansistów i przedstawicieli świata muzycznego (w tym Aleksandra Rajchmana, dziennikarza i wydawcy gazety „Echo Muzyczne, Teatralne i Artystyczne”) – zawiązali oni spółkę, a pieniądze na budowę budynku pozyskali ze sprzedaży akcji. Wśród członków spółki znaleźli się m.in. Lubomirscy, Zamoyscy i Władysław Tyszkiewicz.