Podczas operacji okupacji Krymu został mianowany dowódcą korpusu krymskiego przez Radę Rewolucyjnych Rebeliantów Ukrainy. 8 listopada 1920 r. Krymski Korpus RPAU przekroczył Sywasz i dotarł do Półwyspu Litewskiego na tyłach fortyfikacji Piotra Wrangla w Perekop. 9 listopada w bitwie nad jeziorem Bezimiannoje krymski korpus Karetnikowa pokonał pięciotysięczny korpus konny generała Barbowicza. Podczas walki z Białą Armią był kilkakrotnie ranny. 13 i 14 listopada 1920 Krymska Armia Powstańcza pokonała siły Wrangla na półwyspie i ruszyła na Symferopol.
Po zakończeniu walk wezwany przez władze bolszewickie na odprawę wojskową do Huliajpola, jednakże po drodze został aresztowany wraz z szefem sztabu Gawryłenką, oficerami sztabowymi i dowódcami, pod pretekstem dyskutowania kwestii wojenno-operacyjnych. Wszyscy zostali rozstrzelani w Melitopolu 26 listopada 1920.
23 listopada 1920, po zwycięstwie nad siłami białej armii, korpus krymski otrzymał rozkaz od Michaiła Frunze, w którym stwierdzono: „Wszystkie jednostki dawnej armii rebeliantów na Krymie powinny natychmiast zostać włączone do 4. armii, której Rewolucyjnej Radzie Wojskowej powierzono reorganizację...„.