Oprócz publikacji w dziedzinie medycyny publikował też na tematy historii, sztuki, kuchni, mody.
Z powodu niesłusznego oskarżenia o udział w spisku przeciw dyktatorowi Miguelowi Primo de Rivera był więziony. W okresie Drugiej Republiki współtworzył Stowarzyszenie Inteligencji, potępiał przemoc. W późniejszym czasie żył na emigracji we Francji i Ameryce Łacińskiej, gdzie był aktywny w publikowaniu i wygłaszaniu odczytów. W tym okresie wydał m.in. „Manual de diagnóstico etiológico”, który należy do jego najważniejszych prac ze względu na innowacyjne podejście do tematu.
Zmarł 27 marca 1960 roku w Madrycie.
Publikacje medyczne La edad crítica (1919) Problemas actuales de la doctrina de las secreciones internas (1922) Gordos y flacos (1926) Tres ensayos sobre la vida sexual (1926) Estados prediabéticos (1927) El bocio y el cretinismo (1927) El problema de las febrículas (1927) Manual de enfermedades del tiroides (1929) La diabetes insípida (1929) Los accidentes graves de la enfermedad de Addison (1929) Los estados intersexuales en la especie humana (1929) El problema social de la infección (1929) Amor conveniencia y eugenesia (1929) Endocrinología (1930) La evolución de la sexualidad y los estados intersexuales (1930) Estudios de fisiopatología sexual (1931) Amiel.