żadna z sześciu wystrzelonych torped nie dosięgła celu.
7 lipca ostrzeliwał niewielkie statki francuskie, zatapiając jednostki rybackie „Gustav Eugene” (120 GRT) i „Gustav Jeanne” (39 GRT), a w następnych dniach „Christus Regnat” (28 GRT) i „St Pierre d’Alcantara” (329 GRT). Wszystkie te ataki miały miejsce w okolicach wyspy Ouessant u wejścia do kanału La Manche.
Był jednym z licznych brytyjskich okrętów podwodnych wysłanych na poszukiwanie niemieckiego pancernika „Bismarck”, przed jego zatopieniem.
Pod koniec roku 1941 (już pod dowództwem por. Colvina) zatopił norweski zbiornikowiec „Vesco” i również norweski statek handlowy „Island”J.J. Colledge, B. Warlow, Ships of the Royal Navy, s.127..
W nocy z 11 na 12 lutego 1942 roku „Sealion” patrolował w pobliżu portu w Breście, ale – oddaliwszy się na jakiś czas od brzegu – nie zauważył wyjścia w morze ciężkich okrętów niemieckich „Scharnhorsta”, „Gneisenaua” i „Tripitza” które, realizując operację Cerberus przeszły przez kanał La Manche do Wilhelmshaven, co w Wielkiej Brytanii uznane zostało za kompromitację Royal Navy i RAF-uJ.