Jego zespół – pełniący wówczas rolę gospodarzy – ukończył turniej na pierwszym miejscu w grupie; faza pucharowa rozgrywek została odwołana ze względu na wybuch epidemii świńskiej grypy w Meksyku. Kilka miesięcy później wziął natomiast udział w Mistrzostwach Świata U-17 w Nigerii, podczas których wciąż był podstawowym stoperem kadry, występując we wszystkich czterech meczach od pierwszej do ostatniej minuty. Meksykanie odpadli natomiast ze światowego czempionatu w 1/8 finału, ulegając w nim po serii rzutów karnych Korei Płd (1:1, 3:5 k).

W marcu 2011 Álvarez został powołany przez trenera Juana Carlosa Cháveza do reprezentacji Meksyku U-20 na Mistrzostwa Ameryki Północnej U-20. Tam wystąpił we wszystkich pięciu meczach w pełnym wymiarze czasowym, zdobywając gola w konfrontacji fazy grupowej z Kanadą (3:0), natomiast jego kadra triumfowała ostatecznie w tych rozgrywkach po pokonaniu w finale Kostaryki (3:1). Trzy miesiące później wziął udział w prestiżowym towarzyskim Turnieju w Tulonie – tam zagrał w czterech meczach, odpadając w półfinale po porażce z Kolumbią (1:2) i zajął czwarte miejsce. Zaraz potem znalazł się w składzie na Mistrzostwa Świata w Kolumbii, gdzie stworzył podstawowy duet środkowych obrońców z Diego Reyesem i rozegrał pięć z siedmiu możliwych spotkań (wszystkie w pierwszym składzie).