W armii niemieckiej 30 września 1914 został wcielony do armii niemieckiej. Służbę pełnił początkowo w 48 pułku piechoty, potem w 18 pułku piechoty. Po ukończeniu kursu karabinów maszynowych został awansowany do stopnia kaprala i przydzielony do 59 pułku piechoty, gdzie zajmował się szkoleniem rekrutów. W kwietniu 1917 przeniesiono go do 446 pułku piechoty, w którym walczył na froncie zachodnim. W grudniu 1918 dostał przepustkę z frontu do domu na święta. Po przyjeździe do Poznania zdezerterował z armii niemieckiej i 26 grudnia 1918 roku zgłosił się do Biura Werbunkowego żołnierzy polskich w Poznaniu. Brał udział w walkach w oddziale straży w Poznaniu.
W niepodległej Polsce W styczniu 1919 roku zorganizował w Mylinie oddział powstańczy, którym dowodził w czasie wyzwalania Mylina, Chrzypska Wielkiego, Sierakowa i Kamionnej. 17 lutego 1919 roku odznaczył się w czasie odpierania natarcia niemieckiego na Gralewo. Wraz z oddziałem został przydzielony do I batalionu „Grupy Zachodniej” przeformowanego w marcu 1919 w 2 pułku strzelców wielkopolskich, późniejszy 56 pułk piechoty Wielkopolskiej. W kwietniu 1919 został mianowany sierżantem piechoty. Dowodził kompanią. Walczył w rejonie Zbąszynia. Po złożeniu egzaminu 20 sierpnia 1919 roku został mianowany z dniem 26 października 1919 roku podporucznikiem piechoty.