Gustaw Alef-Bolkowiak właśc. Alef Gutman, ps. Bolek (ur. 3 lutego 1916 roku w Łomży, zm. 7 sierpnia 1979 w Warszawie) – pułkownik Sił Zbrojnych PRLCzesław Szafran, Przegląd wydarzeń od 1.8 do 30.10.1979 r., Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 1-2 (91-92) z 1980 s. 329., partyzant Gwardii i Armii Ludowej.

Życiorys Syn Izaaka. W latach 1934–1938 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1928 członek Ha-Szomer Ha-Cair, a od 1936 OMS „Życie”. W latach 1936–1938 redaktor w agencji prasowej „Żagos”, a w latach 1938–1939 sekretarz Komitetu Pomocy Uchodźcom z Niemiec w Zbąszyniu. We wrześniu 1939 służył w jednym z batalionów Obrony Narodowej, a następnie udał się na tereny zajęte przez Armię Czerwoną. Kierownik wydziału opałowego w zarządzie miasta, działacz związków zawodowych i agitator podczas „wyborów” do Rady Najwyższej ZSRR. W latach 1940–1941 kierownik państwowej konsultacji prawnej w Kolnie. Sekretarz oddziału związku zawodowego pracowników sądów. Działacz WKP(b), agitator miejscowego komitetu WKP(b). Blisko związany z partyzantką radziecką i NKWD. W czasie okupacji ukończył partyzancką Szkołę Oficerską. Od 1942 walczył w oddziałach GL i AL, zastępca dowódcy batalionu i dowódca oddziału specjalnego. Od lutego 1942 członek PPR, członek Komitetu Dzielnicowego (KD) PPR, dowódca organizacji dzielnicowej GL.