W kwietniu 1951 przyznano na Wydziale pierwszy dyplom inżyniera-chemika (specjalizacja: inżynieria chemiczna).
W roku akademickim 1950/1951 los Wydziału Chemicznego był zagrożony, głównie z powodu niedoborów kadrowych. Zagrożenie likwidacją udało się zażegnać dziekanowi – Tadeuszowi Rosnerowi (kadencja 1950–1953). Doprowadził on do powołania ministerialnej komisji (profesorowie: Osman Achmatowicz, Jan Zmaczyński i Janusz Ciborowski), która zaleciła odroczenie ministerialnej decyzji o likwidacji. Pozwoliło to uzupełnić braki kadrowe i zapewnić Wydziałowi dalszy rozwój.
Od 1956 do emerytury (1969) był kierownikiem Katedry Włókien Sztucznych. Pełnił też funkcję rektora uczelni w okresie jej przekształcania w Politechnikę Szczecińską (1953–1958). Był po raz drugi dziekanem Wydziału w latach 1964–1969.
Tadeusz Rosner został pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 45B/11/10)Miejsce spoczynku prof.Rosnera.
Dorobek naukowy Opublikował ok. 60 prac naukowych w czasopismach naukowo-technicznych lub referowanych na konferencjach;