79 Poznański samodzielny pułk rakietowy Obrony Powietrznej (79 spr OP) – oddział artylerii przeciwlotniczej ludowego Wojska Polskiego.
Historia Pułk został sformowany w roku 1951 jako 14 samodzielny pułk artylerii przeciwlotniczej. Głównym zadaniem pułku była obrona przeciwlotnicza Poznania, a jego podstawowym uzbrojeniem były 85 mm armaty plot. wz. 1939.
W 1959 roku pułk częściowo przezbrojono w 57 mm armaty plot.
W dniu 1 września 1963 pułk zostaje przeformowany w 14 samodzielny pułk artylerii OPK i przezbrojony w PZR S–75 Dźwina. W jego skład wchodziły: 28 dywizjon ogniowy – Trzcielin k. Stęszewa; 29 dywizjon ogniowy – Nieczajna k. Obornik; 30 dywizjon ogniowy – Trzaskowo k. Murowanej Gośliny; 31 dywizjon ogniowy – Czołowo k. Kórnika; 32 dywizjon techniczny – Biedrusko.
Na podstawie rozkazu nr 025/MON z dnia 30 września 1967 zmieniono nazwę pułku na 79 samodzielny pułk artylerii OPK.
W roku 1979 sformowano kolejne dwa dywizjony ogniowe, uzbrojone w PZR S–125 Newa: 76 dywizjon rakietowy – Chomęcice; 77 dywizjon rakietowy – Złotkowo.
Pierwsze strzelania bojowe na poligonie w Aszułuku (ZSRR) pułk wykonał w roku 1964.
Pierwsze strzelania bojowe na krajowym poligonie w Ustce pułk odbył w 1995 roku.
W 1995 roku pułk otrzymuje sztandar.