76 Poznański dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (76 dr OP) – samodzielny pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Powietrznych.
Dywizjon stacjonował w Poznaniu, podlegał dowódcy 1 Śląskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej; był jednym z dwóch, obok 31 dr OP dywizjonów stacjonujących na poznańskiej Ławicy. Głównym zadaniem jednostki była ochrona aglomeracji poznańskiej, obrona lotniska Ławica oraz 31 Bazy Lotnictwa Taktycznego. Dywizjon rozformowano 31 grudnia 2011 wraz z 1 Śląską Brygadą Rakietową Obrony Powietrznej.
Historia Dywizjon powstał w roku 1979 na podstawie zarządzenia szefa sztabu Wojsk OPK i został włączony w struktury 79. spa OPK w Poznaniu. Jednostka usytuowana została nieopodal m. Chomęcice i wyposażona w przeciwlotniczy zestaw rakietowy typu S-125 Newa.
W roku 1982 dywizjon odbył pierwsze strzelania bojowe na poligonie w ZSRR. W 1995 roku, jeszcze w składzie 79. pr OP, na poligonie krajowym w Ustce dywizjon wykonał strzelania bojowe.
Po rozwiązaniu 79 pr OP, w roku 1998 dywizjon włączono w skład 1.