16 lipca 1917 miała miejsce jego chirotonia na biskupa bieriezowskiego, wikariusza eparchii tobolskiej. Od listopada 1918 do 1919 pełnił obowiązki locum tenens eparchii tobolskiej. W 1918 wziął udział w zjeździe hierarchów prawosławnych urzędujących na terenach pozostających pod kontrolą wojsk Białych. W 1919, w czasie odwrotu Białych do Semipałatyńska, opuścił Tobolsk i udał się do Irkucka, a następnie do Tiumeni. W Tobolsku ukrył relikwie św. Jana TobolskiegoW. Busygin, B. Piwowarow, M. Sofronowa, Ioann [w:] . Do 1925 nosił tytuł biskupa tiumeńskiego, wikariusza eparchii tobolskiej. W rzeczywistości w 1922 został uwięziony pod zarzutem ukrywania kosztowności monasteru w Tiumeni, zaś w 1924 przewieziony do Moskwy, a następnie skazany na siedem lat pozbawienia wolności. Zesłany do obwodu smoleńskiego, w 1924 został amnestionowany. W tym samym roku od września do grudnia był locum tenens eparchii podolskiej.
W latach 1925–1927 był biskupem wielkoustiuskim i ust´-wymskim. Zwalczał wpływy Żywej Cerkwi. Od marca do września 1927 przebywał na zsyłce we wsi Szajtanka. Następnie do 1928 zesłany do Krasnokokszajska. Do 1930 był locum tenens eparchii jakuckiej.