Krystalografia (od greckich słów krystallos – „lód”, które później zaczęło oznaczać także kryształ górski i inne kryształy, oraz grapho – „piszę”) – nauka o kryształach, krystalitach oraz substancjach o strukturze częściowo uporządkowanej. Jej zakres pokrywa się częściowo z mineralogią, fizyką ciała stałego, chemią i materiałoznawstwem.
Dziedzina ta obejmuje między innymi: Geometrię kryształów: morfologia i symetria kryształów Krystalochemię Fizyczno-chemiczną krystalografię: struktury rzeczywiste, krystalizacja i wzrost kryształów, dyfuzja, przejścia fazowe Fizykę kryształów Analizę strukturalną: rentgenografia strukturalna, neutronografia Krystalografię mezoskopową: domeny, bliźniaki Biokrystalografię: rozwiązywanie struktur białek, techniki hodowli kryształów makrocząsteczek Krystalografię techniczną: oznaczanie zawartości próbki metodami dyfraktometrii proszkowej, metody otrzymywania kryształów syntetycznych Badania uporządkowanych systemów niekrystalicznych: pseudosymetryczne kryształy (kwazikryształy, struktury modulowane), ciekłe kryształy, badanie powierzchni zewnętrznych i granicznych, bliskie uporządkowanie w szkłach