Początkowy charakter murów mały|lewo|Wilno i mury, ryc. z pocz. XVII w. Mury nie tworzyły pełnego obwodu: teren wzdłuż brzegów Wilejki przy kościele Bernardynów do rejonu obecnego Placu Katedralnego nie był nimi objęty. W obrębie murów nie znalazła się też całość zabudowań miejskich; z kronik wynika, że poza nimi pozostała część miasta, tworząca odtąd jego przedmieściaJackiewicz 2012.. Mury generalnie były zbudowane w dolnej części z kamienia, a w górnej z cegły, choć trafiały się też odcinki o konstrukcji mieszanej; ich wysokość wahała się od 6 do 10 metrów. Na części odcinków istniały galerie (miejscami zadaszone) dla obrońców, a w murach istniały otwory strzelniczeLiczne przykłady i fotografie np. na Evaldas Purlys, Gynybiniai Vilniaus miestiečių XV–XVII a. posesijų įtvirtinimai, [w:] Acta Academiae Artium Vilnensis 92/03 (2019), s. 416–417..