Piękna Madonna Gdańska – gotycka, pełnoplastyczna figura przedstawiająca Marię z Dzieciątkiem Jezus. Dokładna data jej wykonania jest nieznana, w obecnym stanie wiedzy przypuszczalne datowania oscylują wokół pierwszej tercji XV stulecia. Nieznany jest też twórca dzieła, przypisuje się go artyście gdańskiemu lub toruńskiemu. Rzeźba znajduje się w gdańskim Kościele Mariackim, w Kaplicy św. Anny, która przylega do północnej nawy bocznej.
Dzieje Rzeźba Pięknej Madonny datowana na pomiędzy 1400–1430 rokiem jest pełnoplastycznym dziełem wykonanym z miękkiego piaskowca. W latach 1515/20 powstała obecna nastawa ołtarzowa, przy której umieszczono wtórnie figurę. W tym czasie dodano aureolę promienistą, wieniec z róż z okrągłymi plakietkami ukazującymi sceny z życia Chrystusa. W okresie baroku figurę przemalowano (czerwono-złota barokowa szata, niebieski płaszcz ze złotym obszyciem, złote loki włosów). Pierwotnie figura wraz z szafą przylegała do filara w południowej części prezbiterium, obok ołtarza Koronacji Marii (ołtarza głównego), a w XX wieku przeniesiono do przywieżowej Kaplicy św. RajnoldaMonika Jakubek-Raczkowska, Rzeźba gdańska przełomu XIV i XV wieku, Warszawa 2006, s. 73-74.. Podczas II wojny światowej szafę z Madonną zdemontowano, zaś figura została zamurowana w podziemiach kościoła.