14 lutego 1919 roku przekazał dowodzenie pułkiem ppłk. Kazimierzowi Raszewskiemu, na prośbę którego pozostał w macierzystym oddziale na stanowisku adiutanta.
30 marca 1919 roku otrzymał awans na stopień porucznika. Ze względu na sytuację rodzinną 25 sierpnia 1919 roku został na własną prośbę zwolniony z wojska, jednak do służby wojskowej powrócił już w następnym roku, obejmując stanowisko zastępcy komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień w Gnieźnie. Ostatecznie został przeniesiony do rezerwy w 1921 roku z przydziałem mobilizacyjnym do 8 pułku strzelców konnych w ChełmnieRocznik oficerski 1923, Warszawa 1923, s. 668, 697.. 30 marca 1924 roku otrzymał awans na stopień rotmistrza kawalerii.
Po zakończeniu wojny z bolszewikami został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. W 1934 roku pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień w Gnieźnie. Posiadał przydział mobilizacyjny do Okręgowej Kadry Oficerskiej Nr VII.