Ostatecznie jednak fundacja ta nie została zrealizowana.
W 1278 książęta wielkopolscy Bolesław Pobożny oraz Przemysł II wspólnie oznajmili, że wojewoda Beniamin nadał opactwu cystersów w Paradyżu, w celu założenia nowego klasztoru, liczne wsie, w tym m.in. Osłonin. W 1288 książę Przemysł II przysądził Osłonin klasztorowi w Wieleniu. W 1370 król polski Kazimierz Wielki zatwierdził klasztorowi w Wieleniu posiadane przywileje i dobra, m.in. Osłonin. W 1533 król polski Zygmunt I Stary zatwierdził opactwu Cystersów w Przemęcie posiadane przywileje i dobra, m.in. Osłonin.
W 1379 imiennie odnotowany został w dokumencie opata wieleńskiego miejscowy sołtys Oćmik, który był świadkiem sądowym. W 1411 Jędrzych wójt w Przemęcie sprzedał swe wójtostwo Oćmikowi z Osłonina jako swemu bratu za 87 grzywien. W 1401 wieś Osłonin zapłaciło karę finansową z powodu nie stawienia się na zebranie opolne odbywające się w Wilkowie Polskim w celu rozgraniczenia okolicznych terenów. W 1411 imiennie odnotowano Jakuba Wojszewicza pochodzącego z Osłonina, który został mieszczaninem w Przemęcie, które wówczas było miastem.