Giovanni Biagio Luppis von Rammer (chorw. Ivan Lupis; ur. 27 sierpnia 1813 w Fiume, zm. 11 stycznia 1875 w Torriggii) – oficer cesarsko-królewskiej Marynarki Wojennej, wynalazca, zaprojektował stanowiące pierwowzór torped urządzenie na uwięzi, które napędzane przez śrubę przy wykorzystaniu sprężonego powietrza, kierowane było za pomocą lin.
Życiorys Kariera w cesarsko-królewskiej Marynarce Wojennej Urodzony w Fiumie w 1813 roku. Po ukończeniu akademii marynarki w Wenecji w 1835 wstąpił jako kadet do cesarsko-królewskiej Marynarki Wojennej, gdzie w 1848 otrzymał awans na stopień Fregattenleutnant. Następnie pływał na wielu jednostkach po Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym; brał udział w blokadzie Wenecji i akcji przeciwko Ankonie w 1848–1849. W 1857 awansował do stopnia komandora porucznika (niem. Fregattenkapitän). W 1859 dowodził fregatą „Venus” na wodach Adriatyku w wybrzeży Dalmacji. W następnym roku był dowódcą fregaty „Bellona”.
Od 1860 roku pracował w weneckim arsenale. W 1861 przeszedł na emeryturę i zajął się pracami nad prototypem torpedy, najpierw samodzielnie a później we współpracy z Robertem Whiteheadem. W 1869 Franciszek Józef I nadał mu tytuł szlachecki "Ritter von Rammer". Na początku lat 70. XIX wieku Luppis przeniósł się do Mediolanu, gdzie zmarł w 1875.