II wojna światowa Lubelszczyzna W 1938 został powołany do służby wojskowej w 1 pułku artylerii lekkiej Legionów w Wilnie. Brał udział w wojnie obronnej 1939, w stopniu kaprala, lub według innej wersji w stopniu podporucznika rezerwy. Dostał się do niewoli 24 września 1939 i został osadzony w obozie jenieckim w Oświęcimiu. Dwa tygodnie później został umieszczony w Stalagu IVA Elsterhorst, gdzie żołnierze pochodzenia żydowskiego zostali oddzieleni i zmuszeni do pracy w kopalni. W styczniu 1941 wraz z pozostałymi żołnierzami pochodzenia żydowskiego został wysłany do obozu w Lublinie przy ul. Lipowej 7, należącego do SS Deutsche Ausruestungswerke (Niemieckie Zakłady Zaopatrzenia), na przełomie 1943/44 przekształconego w filię KL Majdanek. Tam, wraz z Romanem Fiszerem, Samuelem Jegerem, Samuelem Mieczysławem Gruberem, Przysuckim, Goldbergiem i Reifem stanął na czele konspiracji obozowej.
Szelubski w sierpniu lub październiku 1942 znalazł się w jednej z grup uciekinierów z obozu dowodzonej przez Wolfa Glanchera. Grupa znalazła się w okolicach Janowa Lubelskiego, około 80 km na południe od Lublina.